Genres: UK Bass
UK Garage is zo'n term die je misschien kent van de naam, maar niet altijd meteen kunt plaatsen. Toch zit de invloed ervan overal: in grime, in bassline, in R&B en in alles wat je vandaag de dag onder de noemer UK bass music hoort.
Het begint eind jaren 90 in Londen. UK garage groeide uit de Amerikaanse garage house van producers als Todd Edwards, maar kreeg in de Britse clubscene al snel een eigen gezicht. Pirate radiostations als Rinse FM en Kiss FM speelden een grote rol: zij draaiden de tracks voordat ze mainstream gingen en gaven MC's als Zed Bias en MC Sparks de ruimte om over de beats te praten. Die combinatie van gesyncopeerde ritmes, snelle hi-hats en R&B-achtige vocals zorgde voor iets dat anders klonk dan wat er vanuit Amerika overkwam.
De 2-step variant, met zijn kenmerkende stotende, gesplitste beatpatroon, gaf het genre zijn meest herkenbare vorm. Artful Dodger en Craig David zijn waarschijnlijk de bekendste namen die hieruit voortkwamen. Re-Rewind hoor je nu nog steeds op feestjes, en dat is niet voor niets.
Maar waar het echt interessant wordt, is wat er daarna gebeurde. Uit diezelfde UK garage scene ontstond grime. Wiley, Dizzee Rascal en later Skepta pakten de energie van de pirate radio op, maakten het harder, rauwer en voegden lyrische scherpte toe die dichter bij rap zat dan bij dance. Wiley's Eskimo werd een blauwdruk voor een heel nieuw geluid. Grime leunde op dezelfde infrastructuur als UK garage maar voelde fundamenteel anders aan, minder club, meer straat.
Parallel daaraan ontwikkelde bassline zich in de Midlands en het noorden van Engeland. Sheffield en Leeds namen het template van UK garage en trokken de bas omlaag, het tempo iets omhoog en de energie door het plafond. Producers als Chunky en Rees gebruikten dat zware sub-bas fundament als vertrekpunt voor iets dat bijna rave-achtig aanvoelde, maar nog steeds met de swing van de garage.
Wat al deze richtingen met elkaar verbindt is eigenlijk hetzelfde als wat de blues en hardgroove gemeen hebben: een groove die je voelt voordat je hem kunt benoemen. UK bass music in de brede zin is nooit één ding geweest. Het is een houding, een geluid dat zich steeds aanpast aan de stad die het speelt, de zaal die het hoort en de tijd waarin het bestaat.
Dat artiesten als Skepta en Stormzy rond 2016 mainstream werden, voelde voor veel mensen als een erkenning die lang had geduurd. Maar in de clubs en op de pirate radio bestond het al twintig jaar. Misschien is dat ook precies wat het zo taai maakt. Het heeft geen label nodig om te overleven, het overleeft gewoon.
Hoewel UK Bass music in het algemeen aan het groeien is naar buiten het Verenigd Koninkrijk. Blijft het veruit het meest populair in engeland zelf. Hetzelfde kan gezegd worden over een ander bekend subgenre Drum and Bass. Waar wij Techno en House als de standaard stijlen zien, behoren in de UK Drum and Bass en UKG tot de Mainstream. Maar ik ben er zelf van overtuigd dat daar snel verandering in komt.
Bronnen:
